Blogdrink, Geld en Mannendag

L.S.,

Ik merk -en u dus waarschijnlijk ook- dat mijn berichtfrequentie niet echt in het hoge deel van het spectrum ligt. Daardoor dat mijn berichten meestal vele onderwerpen hebben. Niet dat ik meteen van plan ben daar verandering in te brengen, maar aan diegene die mij via msn al aanspoorden om toch weer eens iets te schrijven, zeg ik: ik heb er de tijd niet voor! En dat is dus niet overdreven… Ik die dacht dat doctoreren eigenlijk een luilekkerleventje was… niet dat ik klaag, ik heb het goed, maar ‘t is toch harder werken dan gedacht. En eigenlijk ook leuker werken!  Kom dus allemaal doctoreren, een heerlijke ervaring

En die ervaring werd recentelijk nog heerlijker, omdat ik mijn contract gekregen heb! Dat was in eerste instantie een ontnuchterende ervaring, deels omdat het bedrag dat op het contract vermeld staat niet geindexeerd is, maar deels ook omdat het dit jaar een pak lager lag dan andere jaren. Dit is te verklaren door het feit dat de halve beurzen officieel afgeschaft zijn (zie infra), maar omdat dit nog 1 jaar wordt gedoogd, heeft de personeelsdienst besloten om het dit jaar tegoei te doen. Dit betekent dat een halve beurs exact de helft is van een voltijdse beurs. Ik in lichte paniek naar de promotor, omdat ik mijn reeds krappe financiële plannen nu nog krapper zag worden.

Maar hij stelde mij gerust, hij zou de halftijdse beurs met labogeld aanvullen tot een voltijdse beurs Van dan af kunnen mijn dagen niet meer stuk! Geld maakt niet gelukkig, zeggen ze, maar ik ben toch even van het tegendeel overtuigd. Misschien zou de spreuk beter gaan (en waarschijnlijk was dat ook de oorspronkelijke) Geld alleen maakt niet gelukkig.

Vrijdag ging in het STUK in Leuven een blogdrink door. Kort gesteld allemaal bloggers die samenkomen voor een drankje en een babbel. En wat blijkt? Uiteindelijk beland je toch bij de mensen die je al kent. Of dit gaat toch voor mij op. Ik ben niet zo goed in geforceerd nieuwe mensen leren kennen. Denk ik Mij dus wel goed geamuseerd met de bekenden, en eigenlijk een van mijn idolen weer wat beter leren kennen. Misschien is idool een overdrijving, maar laat ons zeggen dat ik hem bewonder op muzikaal, en dan vooral studentikoos muzikaal vlak. Toevallig (?) één van mijn passies, maar vergeleken bij deze jongen ben ik een amateur (dan wel in de goeie betekenis van het woord. Daar volgt later nog wel meer over! Maar in dat kader kan gemeld worden dat binnenkort -9 april- wederom een Beiaardcantus zal doorgaan in Leuven! Zij die er ooit bij waren zullen zich haasten om deze ervaring nogmaals te beleven. En ik zal u op de hoogte houden van enig nieuws hieromtrent.

Dan is er nog één puntje dat ik met u wil delen, en dat is dat het deze vrijdag, 29 februari, Nationale Mannendag is! Een initiatief van Deckers en Ornelis, van Q-Music. Een petitie gaat rond om af te geven aan mevrouw Van Brempt, om deze dag officieel te erkennen. Zover hoeft het voor mij niet te gaan, er zijn andere feestdagen die dringen geratificeerd moeten worden, maar toch vind ik het een leuk idee. Blijkbaar zou die dag ook elke eerste Jupiler in een cafe, gratis zijn. Hier heb ik nog geen bevestiging voor gevonden, maar dat lijkt mij een nog leuker idee.

Helaas kan ik die avond niet aanwezig zijn op een van de vele spontaan te ontstane kroegentochten, want ik vertrek met mijn studentenkring voor de umptieth time op weekend. Deze keer gaan we naar de zee, en blijkbaar zal onze zusterkring daar op dat moment ook in de buurt zijn. Enige verbroedering dringt zich bijna op, ware het niet dat wij van nature al naar mekaar trekken. En dat is zelfs letterlijk te nemen, want dankzij een speling van het lot, en dan vooral van haar vriendje, mag ik met de praeses van Bios, een goeie vriendin van mij, de openingsdans op ons galabal dansen. Daar hebben we vrijdag de eerste repetitie voor gehad. En eigenlijk zoals verwacht, konden wij dat beiden redelijk snel. De rest van de repetitie was dan ook een zalig samen dansen.

Er is namelijk geen groter genot op aarde dan te kunnen dansen met een vrouw die als een engel in uw armen zweeft. Toegegeven, zo zijn er niet veel vrouwen. Maar in mijn volksdansgroep zijn er zo toch enkele te vinden.. Mijn zwangere beste dansvriendin van hieronder is ondertussen, na haar bevalling, ook terug aan het dansen, en fleurt daarmee ook mijn zaterdagavonden op.

Lieve lezer, u heeft uw portie tekst weer binnen voor vandaag, en ik kan u dus weer even gerust laten!

Tot in het echte leven, of virtueel!