terug van weggeweest

Lieve lezer,

vandaag was ik, zoals het een goede werkmens betaamt, op facebook aan het rondsnollen. Tot een vriendin van lang geleden mij bedankte voor de informatie die ze op mijn blog gevonden had. In de vaste veronderstelling dat ik geen blog had vroeg ik haar uit. En toen kwam het allemaal terug.

Een dik jaar heb ik jullie in de steek gelaten (hoera!), maar nu zijn we terug!

Korte update: we doctoreren nog! En alsof dat nog niet genoeg is, gaan we onderstaande lijst met doelstellingen eens evalueren

• geen alcohol meer (dag 2, still going good)
  Goh, was ik daar een dik jaar geleden ook al zo mee bezig? Ondertussen het ware licht gezien, of de ware nuchterheid, en al een dik half jaar goed bezig.
• meer lichaamsbeweging (vandaag gaan lopen, drie kwartier. Vertrokken met stralende zon, teruggekomen in een sneeuwstorm… er zijn geen seizoenen meer)
  Aha, ook eentje die is blijven hangen. Samen met mijn collega gaan we tegen voorjaar 2010 voor een marathon. Maar voorlopig zitten we op 10km, 2x per week, in 50 min.
• op tijd op den bureau zijn (lees, rond negen uur. Morgen resultaat?)
  Den enen dag is al beter dan den andere, maar over ‘t algemeen: zwaar gefaald!
• meer tijd maken voor diepere dingen in mijn leven (na een misviering en een goed gesprek over de Dingen des Levens, goed bezig zou ik zeggen)
  Heel bevreemdend om te lezen dat dit mijn doelstellingen waren, een jaar geleden. Zonder u te vervelen met details, ook hier: goed bezig!
• drie keer nadenken voor ik iets doe (wat zonder alcohol al een stuk beter zou moeten lukken)
  We werken eraan, maar een hoop situaties komen vanzelf al niet meer voor.
• een tweede instrument leren bespelen (een voornemen op langere termijn, maar er mag al eens iets lichters tussen zitten… Liefst piano…)
  Ik heb terug een basgitaar! Qua niveau zitten we nog even ver, maar het is ook meer een ontspanningsinstrument dan werkelijk een route naar succes
• mijn broer verslaan in schaak (ben volop aan ‘t oefenen, maar sparringpartners zijn steeds welkom)
  Geen ambitie in die richting meer
• een artikel publiceren in een wetenschappelijk tijdsschrift (moest mijn promotor meelezen: ik denk eraan, Koen!)
  done
• de volgende verkiezingen winnen, een deftige regering voor mekaar krijgen, met een echt regeerakkoord en ons land naar voorspoed en succes voor alle inwoners leiden (geen realistisch voornemen, want idealiter zonder verkiezingen )
  Ik neem aan dat ik dit er in gezet had om het geheel wat lichter te maken. Ook hier geen ambities, al heb ik het verkiezingsproces van dichtbij meegemaakt, als voorzitter van een kiesbureau. Velen verklaarden mij mentaal gestoord, maar ik heb er -ondanks de stress op voorhand- enorm van genoten om samen met zovele andere (vrijwillige) burgers een wezenlijk deel uit te maken van het democratisch proces. (Dat klinkt nu toch echt als een wervingsspeech van een of ander politieker.. Roeping gemist.)

  Voila, als knallende herstart kan dat tellen. Meer nieuws volgt!

updates

Nieuw nieuw nieuw.

Sinds mijn laatste post is de lente in het land gekomen, en ook een nieuwe liefde in mijn leven. Nu goed, nieuw is misschien een beetje stretched, want ik ken ze al een jaar of vier.

Verder is mijn IWT project ondertussen ook grondig gewijzigd, zodat we ons niet meer gaan bezighouden met het construeren van een elektro-optische modulator, maar wel met een dispersiestudie van de eerste hyperpolariseerbaarheid in het golflengtedomein… Zeg nu zelf, daar springt elke zichzelf respecterende onderzoeker toch een gat van in de lucht? Geen tijd meer verdoen met verdacht veel naar ingenieursgezever ruikende onderwerpen, maar pure Wetenschap, het onderzoek òm het onderzoek. Niet proberen de wereld te verbeteren in een directe benadering, maar Kennis vergaren. Ik kijk er naar uit! En om het geheel al meteen een beetje cachet te geven, er hangt al een paper aan vast! Jawel, een paper, waar yours truly op zal prijken als een van de auteurs (ook al heeft ie geen letter van het artikel geschreven – enkel experimenten uitgevoerd). En niet zomaar een artikel, neen, een artikel in JACS (Journal of the American Chemical Society, de Bijbel der chemisten). Hoera n°2 dus (mijn liefje was hoera n°1)

Verder ben ik begonnen aan iets wat ik al lang wou doen: een danscursus! ‘Beginners algemeen’, heet hij officieel, maar ‘dansen voor dummies’ is misschien een betere titel. Na twee lessen hebben we de basis (van de basis) van de quickstep, de trage (ook gekend als Engelse) wals en de discoswing onder de knie. Of toch de meesten van ons… Het valt mij op hoe slecht sommige mannen kunnen dansen. En dan heb ik het niet over ingewikkelde passencombinaties onthouden, maar simpelweg over het ritmisch bewegen op muziek. In de maat weliswaar, mijn eisen liggen hoog. Nu valt dat fenomeen niet enkel te bewonderen bij absolute dansn00bs, maar ook in de volksdansvereniging waar ik al 10 jaar het beste van mezelf geef. Daar zijn ook mensen die al ettelijke jaren dansen, en nog steeds niet in fase met de maat kunnen springen. Sommige mensen zijn er niet voor gemaakt.

Ander groot nieuws: ik krijg vanalles! Niet alleen liefde van mijn liefje, of warmte van de zon, maar een fiets! En een laptop! Leve de KUL! Leve mijn promotor!

Nog een update: de niet-alcoholische aanpak heeft zijn resultaten, al waren ze niet zoals verwacht. Wat is wel gelukt: op tijd (voor negen uur) op den buro zijn. Wat is niet gelukt: een hogere produktiviteit halen. Ik voel mij wel veel beter, en dat is op zich al pure vooruitgang. Maar het Procrastinatiespook is lastiger te verslaan dan gedacht.

Bij deze zijn de nieuwsgierige zielen weer tevreden gestelt, en kan ik mijn meting verder tot een goed einde brengen.

Alle succes toegewenst aan Studerend Vlaanderen!

Ziek personeel is ook personeel

Jawel, lieve lezer, personeel

Vanaf nu zit ik in de databank van het personeel van de KULeuven, en ben ik bereikbaar op voornaam.naam@fys.kuleuven.be Nu nog mijn eerste centjes ontvangen en we horen er helemaal bij.

Maar helaas ook ziek personeel. De nacht van woensdag op donderdag voelde ik dat er iets niet goed zat. Een hele nacht niet kunnen slapen (ook niet helemaal waar, hier en daar een kwartiertje toch ‘weg’ geweest), en in de ochtend een zware hoest, hoge koorts, belachelijk veel snot en zo’n slappe benen dat ik mij afvroeg of er nog botten in zaten.

Vandaag dag twee en de koorts is al wat gezakt, maar de hoest en de hoofdpijn zijn erger geworden. Hopen dat we tegen maandag weer in orde zijn, dan kunnen we weer gaan werken (van arbeidsethos gesproken)

Nog lichtelijk na-ijlend, verlaat ik u!